شعر

بنام خدا

 بـنـام  آنکــه خورشــیــــد آفــریــــده                                              زمـیــن و مــاه و نــاهـیـد آفریده

کــنـون من می نویسم شعـر چــنــدی                                           پــــس آنــگه مینــمایم جمع بندی

بود موضوع شعـرم شغـل و پیـشـــه                                            کـه باشد شغل ها هر جا همیــشه

یکی شغـل شریفـش شهر دار اســت                                            یـکی در مدرسه آموزگار اســت

یکی در شـهــر فـرمـا نـدار بـاشــــد                                            یکـی دکتر یــکی بهیــــار باشـــد

نویـسـنـده بـود یـک شـغـل دیـــگـــر                                            نـــویسد متن ها را جـمله از بــر

یکی مـعـمــارو دیـگــر فـیـلم بــردار                                           یـکی هم سر شمار بخـــش آمــار

یکی بـاشـد مهنـدس رشـته اش بـرق                                            که کارش میکند بادیگران فــرق

یکی در مــوســیـقـی دارد مـهــارت                                            یکـی شغلش بود هر جا تجـارت

یکی دیـــگــر پـلـیـس شـهـر بــاشــد                                            یکـــی هم ناخـدای بحــــر باـشـد

یکی هـم قـاضـی اسـت وبـاعــدالـت                                            یــکی خوانده دگر درس وکـالت

خـلـبـان شغـل دیگـردرجـهـان اسـت                                            که پروازش به سوی آسمان است

یکی هــم کـارگــردانـی  فـــداکـــــار                                           یــــکی هم باطلا دارد ســروکـار

یکی بـازیـگــری مـحـبــوب بــاشـــد                                           دگــر هم فوتبالیــستی خوب باشد

یکی نـقــاش دگــرعـکـــاس بــاشـــد                                           به دریــا دیــگری غواص باشـــد

یکی   دارد  دگــــرمـلـــک فــراوان                                           کشــــاورزی کـند با آب بـــــاران 

یکی هر شعرو متنی می کـنـد نــقــد                                           یکــــــی عاقد بخواند خطبۀ عــقد

یکی بــاشـــد مــقــنـی مــیـکـنـد چـاه                                            یکــی باشد مشــــــاور توی بنگـاه

یکی مـسـئـول اطـفــاء حـریـق اسـت                                           که او در کارخود خیلی دقیق است

یکی کـارش بـود در ثـبـت احـــــوال                                           یــکی دیــــــگر بود فالگیرو رمال

یکی دارد بـــه خــانــــه دار قــــالــی                                           ببـــــــافد فرش های خوب و عالی

یکی بـقــال , یکـی خــراز و بــــزاز                                          یکــی روحانی است و نکته پرداز 

یکی کــفــاش یـکــی  قــنـاد بــاشـــد                                           یـــــکی شغــــــلش دگر آزاد باشد

یکی دیــگــرهـمـیـشـه دام داراســـت                                          یکــــی هم باغــبان بی قرار است

یکی آشـپـز یـکــی قـصـاب  بــاشـــد                                          یــکی ســـــــقا به فـــــکر آب باشد

یکی خـیـــاط و بــا الـگــو کـنـد کــار                                         یـــکی دیگر بود شـــــغلش پرستار

یکی خــوانــنــده و مــی خـوانـد آواز                                         یــــکی کارش بــود در شرکت گاز

یکی رنـگ زن یکی صیاد دام است                                          یکی نامه رسان خاص و عام است

یکی عــطــار دارد عـطـر بـسـیــــار                                         یکی نجــــــــار با تختـــــه کند کـار

یکی هــم درمـغـازه جـوشـکـاراسـت                                         یکــی راننده بر ماشین سوار اسـت 

یکی هــم مکـانـیـک بـا کــار سنگین                                         سرو کارش بود تعمـــــــــیر ماشین

یکی نــانــوا بـــود کــارش فـــراوان                                         که با آردو خمــــــــیرش میپزد نان

یکی هـــم رفــتـگر زحـمت کـشـیـده                                          که شــــغلش با دل و با جان خریده

یکی هم کار گرو خدمت گذار اسـت                                         همیشه کار هایش بی شــــمار است

که شـغـل دیـگــر آرایـشگـری اسـت                                         منــــــظم کردن موی فــــری است

یکی فــرمـانــده و هـم پـاسـداراسـت                                         بن هر رشـــــته ای آموزگار اسـت

چـراچـون او الـف,بـا را که آموخت                                              چو شـمعی پای هر پروانـه ای سوخت

تــمـام شـغـل هـا شـایـان ذکـر اسـت                                          همه با دانش و با علم و فکر اسـت  

هـزاران شغـل دیگـرهـسـت موجود                                           کنون این شــمه ای از شغل ها بود 

چــرا بـا ایــن هــمـه کـــار فــراوان                                            که باشــد توی شــــهرو توی استان

گـــروهــی در پــی کــار خــلا فــند                                            ز هر کـــــار گهر بـــاری مـــعافند

چــنـیـن افــــراد فــرجـامــی نـدارنـد                                            به زنـــــدان تا ابـــد پا می گــذارند

خـدای مـا رئـوف و مـهربان  اسـت                                           همیــــشه او به فــکر بندگان است

بـنـابـرایـــن تـــوکـــل بـــرخـدا کـن                                           به راه دیــن و حق جان را فـدا کن 

هـمه شغـلـی بجای خویش زیباسـت                                            که ایزد بر تمــامش حکم فرماست

خـــداونـدی کـه مــا را داده نـعـمت                                            ازاول شغـل ها  راکــــرده قسمت

بـنـا بــر ایـن هـمـه از یـک خـداییم                                            به آن حرفــــــه که داده آشـــــناییم

خـلاصـه مــا هـمـه تــامـی تـــوانیم                                           خدا و خلــــق را راضـــی نـمـاییـم 

ســزاوار اسـت تــــا خـدمــت نماییم                                           چـــرا که جمله در یک اجتمـاعیم

خدا وندی کـه نعـمـت هاعـطا کــرد                                            نبـــاید بنـد ه اش هرگز خطــا کرد

چــــرا کــــه  اجـــر بـا دادار بـاشـد                                            که هر جا نــــاظر هر کــار باشــد

شاعــر: طاهره شریفی نیا . معاون فناوری  دبیرستان محجوب شهرستان داراب  سال1389